1)برتری لیاقت به سابقه کار: طبق برداشت از آیه 34 سوره بقره ؛ بایستی در گزینش کارکنان و مدیران به لیاقت افراد نسبت به سابقه کار آن ها بیشتر توجه گردد. به طور معمول کارکنان با سابقه توقع دارند تا مدیریت شرکت به آن ها بیشتر توجه داشته باشد. البته در حدی محدود و مشخص این خواسته قابل قبول است اما از حدی فراتر غیرمنطقی و قابل پذیرش نیست زیرا در صورت توجه زیاد به سابقه کار؛ افرادی که دارای لیاقت بیشتری هستند ممکن است سرخورده شوند و هم چنین کارآمدی امور پایین می آید. در صورت بهره گیری از کارکنان بالیاقت، رشد و پیشرفت شرکت تضمین خواهد شد در حالی که توجه زیادی به سابقه کار کارکنان، موجب غفلت از توانایی های افراد و در نتیجه بروز خسارت ها محتمل خواهد بود.
2)پیگیری در کارها: خداوند در آیه87سوره بقره می فرماید: ما موسی را کتاب تورات دادیم و بعد از موسی پیامبران بعدی را برای پیگیری فرستادیم. بدین معنی که در انجام امور مدیریتی و فعالیت های سازمانی نیز با پیگیری می توان به تدوام کار و کسب نتایج مطلوب برنامه ها بیشتر امیدوار بود. متاسفانه چون کارهای سازمانی کمتر سیستماتیک انجام می شود بنابراین بدون پیگیری تقریباً خیلی از کارها معطل می ماند. پس بایستی برای انجام به موقع و با کیفیت کارها نظامی(سیستمی) برای دنبال کردن و انجام آن ها تعریف و اجرا نمود. به ویژه برای کارهای مهم ضرورت اجرای یک نظام پیگیری غیرقابل اجتناب است.
3) طبق برداشت از آیه134سوره بقره، بایستی به تلاش افراد ارزش گذاری نمود. توان انسان ها معمولاً متفاوت است. پس در وهله لازم است هر کسی را مطابق با توانش کار داد و در وهله دوم، لازم است ضمن افزایش مهارت و تخصص افراد به تلاش صادقاته کارکنان نیز بها و ارزش داد.
+ نوشته شده در ۱۳۹۴/۰۴/۱۳ساعت 18:59  توسط رضا آریا |
برچسب: مدیریتی,
نویسنده: مریم عباسی